- Yürüdüğün yolda yalın ayak dolaşırken taş olmasını istemezdin değil mi?
- Hayır, bu salakça olurdu.
- Peki neden diktin onları oraya?
Bilmiyordum.
Güzel göründüğünü düşünüp onun sadece bir halı olduğunu unutuvermiştim. Bu nasıl oldu hatırlamıyorum. Sadece ben yaparken, orda yoktu sanki. Orda olan başka bir şeydi.
Odaklanma sorunum, bütün bu dikkatsizliğim aslında tam da tek bir şeye kendimi öylece kaptırmamdan kaynaklanıyor. Öyle ki her şey pikseller haline geliyor nerdeyse. Fazla bakmaktan hiçbir şey göremiyorum.
Sonra da böyle şaşırıyorum işte kendime.
Başıma bir gün iş açacağım, ah evet... Biliyorum.
