İnsanlar genelde yeni yıla alışmayı zor bulurlar. Kağıt üzerine attıkları tarih hep geçmiştedir uzunca bir süre. Bugün ben kendime yeni yıl planı yapmak istedim. Ama her zaman ve her şeyde olduğu gibi, konunun en köküne inme isteğim beni ilk önce 2017 yılında yaptıklarım ve yapamadıklarım listesi hazırlamaya itti. Geçmiş yılın özetini çıkartıp karşıma koyma fikri hoşuma da gitmişti açıkçası. Nitekim listelerimi hazırladım. Kendimden ilk defa bir yıl sonunda hoşnutluk duydum. - Kabul edelim 2017'de kendime göre çok iş başardım. - Daha sonra da 2018 hedeflerimi yazdım. Bunları yazarken 2017'nin yapamadıklarımından ilham alarak. Büyük bir hevesle hazırladığım listemi de şimdilik tamamladığımda, en başa dönüp yazdıklarımı okumak istedim.
Ne göreyim.
2017 yerine, 2018 ile başlamışım ben.
Yeni yılın hevesi doğru tarih atmanın bile 3-4 ay sürdüğü bu geçiş durumunda beni tam tersine yönlendirmiş. Şimdiden kucaklamışım 2018'i meğersem.
2017'ye gel bakalım dememiştim. Geldiğini ve neler yapacağımı fark etmemiştim. Her şey aniden, canıma tak etme eşiğinde gerçekleşmişti. Şimdi 1 yılın başarılı hatırası, daha bilinçli aklı ile 2018'e gel bakalım diyorum.
2018, 2017'yi ez ve geç!
*Yeni yılın ilk mottosunu da şuraya bırakayım:
Ah, geç değil hiçbir şey için,
Yorgun yürek atmayı kesene dek!
Cato, yunanca öğrendi sekseninde,
Sofokles Oedipus'u yazdığında ve
Simonides nesri akranlarından kapıp götürdüğünde
Aşmıştı çoktan seksenlerini ikisi de
Ve Theophastrus doksanındaydı başladığında
"İnsan Karakterlerini" yazmaya.
Henry Wadsworth Longfellow
31 Aralık 2017 Pazar
28 Aralık 2017 Perşembe
Çünkü Yoktun
Dünya çok hızlı dönüyor, birbirimiz için zamanımız yok artık. Bir yerlere tutunup mide bulantımızın geçmesini bekliyoruz. Ama hiç geçmiyor çünkü dünya hiç durmuyor. Yine de...
Hiç mi hatırlamıyorsun?
Bir anlığına her şey durmuştu. Birden fazla kez. Hastane odasındaki monitörün çizgileri kaç defa dümdüz oldu? Hatırlamıyorsun, çünkü yoktun.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)