19 Mart 2018 Pazartesi

Kendimle

Dün sabaha karşı kendimle konuştum.
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum,
Yokuşun başında bir düşman vardı,
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum.

Özdemir Asaf                                                                                                                        


                                                                                               

18 Mart 2018 Pazar

Belki

Kalbim kırılmış.

Bunu üstünden aylar geçtikten sonra bu gece fark ediyorum.

Her zaman duygularıyla hareket eden bir insan oldum. Her zaman mantığımdan önce suratımda gülümseme ya da somurtuk kaş, hıçkırık filan vardı. Şimdi hala öyle olduğumu söylüyorum. Ama gerçekten hala öyle miyim?

Bilmiyorum.

Görüyorum, anlıyorum olan biteni. Ama dışarıya karşı taş gibi katıyım. Bunu hissediyorum bir süredir. Kalbim kırılmış, her zaman kuyruğu dik tutmuşumdur ama bu sefer daha bir umursamaz dışım. İçimde de fırtınaları koparan diğer insanlar ya da olaylar değil artık. Kendimim. 27 yaş krizini geriden mi yaşıyorum anlamıyorum ama neden böyleyim diye sormadığım tek bir gün yok.

Suçladığım çok şey var. Çünkü hayat gerçekten adaletsiz. Elimde olmadığı halde boğuştuğum çok major şeyler var beni engelleyen. Yine de, sorumluluğu tamamen sırtından atmak için dünyayı suçlayan çocuklardan olmayacağım. Bu yüzden hep soruyorum. Neyi göremiyorum, nerede yanlış yapıyorum...

Deniyorum. Edison ampulü bulana kadar denediği ve yanıldığı 1000 sefer için başarısızlık değil, sonuca götürmeyen yollar keşfettim gibi bir şey demişti. Ben de öyle diyorum. Ama Edison kadar sabırlı mıyım ya da hayat o kadar uzun mu, bilmiyorum.

Endişeleniyorum. Kendi kendime kalıp sakinlediğim anlarda bir süre sonra bütün bunlarla boğuşur buluyorum kendimi.

Kendimi kendimde aramak yanlış belki.

15 Mart 2018 Perşembe

Longyearbyen

" winter is nothing but the night,
and summer is nothing but day. "


Melez



bir araya gelebilir miydi, başka türlü
başka türle.
tatlı zehir.
melez zehir.


14 Mart 2018 Çarşamba

dört tarafa saçılmış bir sen.
ben'i anlatmanın en kestirme yolu.


Tatminkar


günün en iyi anı.

bahar beklenirken, araftaki soğukta, gece. odanın penceresini aralayıp yatağıma uzandığım an. içerisi bunaltmayacak kadar sıcak, dışarısı üşütmeyecek kadar soğuk. ortada. imkanlar öyle tatlı ki. beklentiler öyle cazip ki. keyiften hiçbir şey yapamıyorum. keyifli olmam için hiçbir şey yapmam gerekmiyor. kendiliğindenliğim alabildiğine tatminkar. bir salıncak hayali gibi.

12 Mart 2018 Pazartesi

Bu Burada Bulunsun

" İnsani olan hiçbir şey bana yabancı değildir. "

Terentius

Öğretiyor I

Hayat insana kabuk örmeyi öğretiyor. Bir örümceğin ağı gibi mucizevi ve fakat onun varoluşu kadar doğal değil.

Yamuk yumuk.