8 Ekim 2018 Pazartesi

Düzgün Yolculuk


Düzgün bir yolculuk değildi.

- Hey, nereye bakıyorsun? dedi biri,
- Buradan nasıl uzaklaştığımızı izliyorum, diye karşılık verdi öteki.

Sakince planlanmış bir kaçıştı bu. Alelade ilerleyen yol, yanlarından geçen onca araba, terk ettikleri bu şehir, öylesine bir sakinlikteki bütün bu her şey çıldırtacaktı onu.
Çıldırmamak için sakince gaza bastı.
Tıpkı filmlerdeki gibi.  En tehlikeli sahne, saldırganın silahını yavaşça yere bıraktığı anda kurulur. Uzayan zamanı küçük ve kurnaz ihtimaller doldurur. Son anda, olacağı izlenen şeyde yaşanabilecek küçük bir değişiklik. Bir bilek hareketi, olmasını istemedikleri şey için izleyenlerin içinde oluşan sapıkça umut.
Ya olursa?
Bu her şeyi değiştirir. Film başka bir anlama bürünür. Kötü adam kazanır.
Kafasını bütün bu saçmalıktan uzaklaştırmak için yanına döndü ve kardeşine nereye bakıyorsun diye sordu.

Öylesine bir soruydu, en tehlikeli andı. Geçti.