7 Ocak 2009 Çarşamba

Film

İşte yine başlıyoruz. Kalınan noktadan gelişmiş ve değişmiş olarak başlamak ne garip bir duygu. Küçümsemek değil de ağırbaşlılıkla karşılama aşaması sanırım. Sonrası hafife almak olacak muhtemelen. Neyse, kendinibilmez bir halde sırf ihtiyaçtan yine burdayım. Mana aramaktan vazgeçtim, aradığımda "hiçbir şey benim düşündüğüm gibi değilmiş meğersem" yanılgısından sıkıldım çünkü. Kafa karışıklığımla sarhoş oluyorum herhalde. Yoksa çıkmazdayken bu kadar çok gülümser mi insan haline... Tamam, anladım ben. Havada dönüp duran o nesneler - ya da nesne olmayanlar- hiçbir zaman yerlerini bulup kurulamayacaklar. İyi, dönsün dursunlar öyleyse. Müthiş bir bıkkınlık var şimdiye kadar didiklediklerimle ilgili. Hissizleştiğimi sanıyordum lakin öyle değilmiş. Kendimi içime çekiyormuşum meğer. Hala orda olduğunu bilmek güzel ama, orda da kalsın zaten lüzumu yok dışarı çıkarmaya. Bambaşka biri işte, yüzün aynı kalması tanınmak için yeterli değil. Sorular bir yana akış halinde olan bir şeyler var kapılıp gittiğim. Etrafımda kıyamet kopuyor da ben kulağımda kocaman bir kulaklıkla sadece o yunus sesleriyle beraber yürüyorum sanki. Film ki bu izlediğim.

Hiç yorum yok: