Yaklaşık iki hafta önce bir karar almıştım. Muhtaç durumda olan bir hayvanı sahiplenip, iyileştirip yuvalandırmaya vesile olacaktım. Bu sebeple Haysev'in facebook sayfasını takip etmeye başladım. Bilmeyenleriniz için "geçici yuva" diye bir kavram var. Zor durumda olan bir köpeği- kediyi. bir kuşu, kelebeği sahiplenene kadar misafir edebiliyorsunuz evinizde. Ben de bu kategoride bir köpeğe evimi açmaya karar verdim ve Merter Barınağı'nda yaşayan 2 yaşlarında güzel labrador melezi ile tanışıklığımız böyle başladı. Sokakta yaşayan bir köpekmiş, doğumu sırasında barınağa kaldırılmış, doğumdan sonra kısırlaştırma ameliyatı yapılmış fakat ameliyat sırasında az kalsın hayatını kaybediyormuş. Biraz çileli yani 2 yıllık yaşamı. Daha öncesinde de sokakta çok mutlu değilmiş. - Onu sokaktayken de besleyen bir insan ile görüşmüştüm, ordan biliyorum bütün bunları - .
Bu fotoğraf, onu barınaktan almaya gittiğimiz günkü hali.
Adını Arap koymuşlar sanırım orada ama biz Melo dedik hep. 5 Aralık'ta Merter Barınağı'ndaydık onun için. Merter Barınağı ilginç bir yer. Barınak ama hiçbir köpeği, kedi varsa kediyi göremiyorsunuz. Sadece sesleri duyuluyor kapalı kapılar ardından. İçerisi nasıl bilmiyorum ama söylenenlere göre küçük kafesler şeklinde dizayn edilmiş bir yer. Neyse, gittik meramımızı anlattık. Bekletildik ve en sonunda Melo, boynuna geçirilen bir halka ile içerden çıkartıldı. Çok heyecanlıydı. Yerinde duramadı ilk karşılaştığımızda. Sonra, önceden ayarladığımız bir taksi içine yerleştirdik Melo'yu ve Mecidiyeköy'e doğru harekete geçtik. Veterinere götürdük. Yıkattık, Aşılarını yaptırdık. Derisinde açılmalar ve birkaç ısırık izi vardı, onlar için vitaminler aldık. Maalesef Melo'nun ameliyat yeri mikrop kapmış barınakta. Onun da birkaç gün süren tedavisinin ardından Melo şuna benzedi :
Bu, benim köpekle ilk imtihanımdı. Daha önce sokak köpeklerini beslediğim, sevdiğim çok oldu ama en son Özkan ile yine sokakta köpek beslerken, köpek biraz heyecanlı davranınca elimdeki mamaları Özkan'a fırlatıp kaçmışlığım da vardır. Evet ehm. Çok seviyorum ama hep bir zarar mı görürüm endişesi de var yani bende. Belki çoğumuzda olan şeydir bu çünkü ben ne zaman sokakta bir sokak köpeğini sevmeye başlasam yanıma mutlaka birkaç kişi daha yanaşıyor, yemek uzatıyorlar, seviyorlar. Sanırım insanların böyle yanaşma konusunda bir çekinceleri var. Ben bu zamana kadar beslediğim, sevdiğim bir köpek dışında diğerlerinden hiçbir şekilde böyle aksi bir davranış görmedim.O da mahallenin köpeğiydi, hali ile biraz şımarıktı. Sonradan aramızda konuşup anlaştık kendisi ile de. Neyse işte ben bir cesaret evimi açtım ama ne durumda nasıl davranılması gerektiğini filan hep yaşayarak öğrendim. Toplamda 10 gün misafirim oldu Melo. Çok iyi huylu bir kızdı. Birbirimizi çok sevdik. Oyun oynadık. Beraber uyuduk ve beraber sıkıldık. Birçok insan sokak köpeklerinin kötü huylu olabileceğini düşünür, tuvalet eğitimi olmadığı için istemez. Belki cins köpek sahibi olmak ister filan ama Melo sokak köpeği olmasına rağmen tuvaletini dışarı dolaşmaya çıktığımızda yapıyordu, mutfağa girmesini yasaklamıştım. Ben yasakladıktan sonra mutfağa hiç girmedi. Gitmeden önceki son günlerinde iyice yakın arkadaş triplerine girmiştik. Pati atmalar, pati ile dürtmeler filan... Kısacası, çok iyi anlatamadığımı biliyorum çünkü yaşamak bambaşka bir şey ama evinize böyle bir canlıyı geçici de olsa misafir etmek, derdine biraz derman olmak ve ilk günden itibaren verdiğiniz karşılıksız sevgiye, karşılıksız sevgi almak müthiş bir şey.
Melo, evimizde 10 gün boyunca konaklarken, Haysev sayfasında yeni fotoğrafları ile kalıcı yuva arayışımız da sürüyordu. Bu konuda, melo'ya ulaşmamızda bize yardımcı olan, daha doğrusu melo'dan haberdar olmamızı sağlayan bir haysev gönüllüsünün payı da büyüktür. Kendisi Melo'yu ilk aldığımızda kalıcı yuva için arayışlarını arttıracağını, destek olacağını söylemişti bize ve gerçekten de öyle yaptı. Onun da desteği ile birlikte Melo'ya kısa süre içinde kalıcı yuva bulundu. Ve ayın 15'inde Melo pet nakil ile Ankara'ya, kalıcı yuvasına doğru yola çıktı. Ne yalan söyleyeyim hüzünlü bir ayrılıktı. Sanırım bu sürecin en zor kısmı bu. Ama bizim içimiz biraz da hemen yeni yuvasına gidemediği için, pet nakil'deyken ne olduğunu anlamadığı ve üzüldüğü için buruldu. Sanırım elden yeni sahibine teslim etseydik bu kadar üzülmezdim. Uzun hikayenin kısası bu işte. Melo 10 günün ardından şu an yeni yuvasında. Hala peşini bırakmış da değilim, fotoğraflarını takip ediyorum, yeni sahibi ile görüşüyoruz. Ve mutlu olduğunu biliyorum. -Eşek sıpası ilk gün onlara da pati vermiş -
Bu yazıyı sanırım şunun için yazıyorum. Psikopatlık derecesinde olan hayvanseverlerden biri değilim. Haysev'in sayfasında gezinirken böyle insanlarla çok karşılaştım. Bir keresinde çok önemli bir sağlık problemi yüzünden hayvanını sahiplendirmek isteyen birinin birçok insan tarafından azarlanıldığına bile şahit oldum. Bence bu doğru değil. Ama, önümüz kış ve sokaklarda, barınaklarda üşüyecek, aç kalacak köpekler ve kediler var. Ne bileyim eğer hayvan seven bir insansanız, dışarda görüyor içiniz acıyor ama cesaret edemiyorsanız diye... Bu cesaret edilebilir bir şey. Bu kış, zor durumda olduğunu gördüğünüz bir hayvana yardım edin. Maddi açıdan yeterli iseniz tedavi ettirebilirsiniz. Sadece soğuk bir gecede evinizi açabilirsiniz. En olmadı dışarıya onların korunabileceği bir alan oluşturabilir ya da biraz yiyecek ve su bırakabilirsiniz.
Yeni kentsel dönüşüm çok acayip bir şey. İnsanlardan başka canlıların şehir hayatında bir yeri yok. Ama ben, sokağa çıktığımda mahallenin kedisi arap'ın kafasını okşamayı seviyorum. Hemen üst caddemizdeki evli çift ve bir yancıdan oluşan köpek ailesi ile karşılaşınca mutlu oluyorum. Mecidiyeköy'ün nadir çimlik alanında uyuyan sokak köpeği ile oynamak beni rahatlatıyor. Ve kağıt toplayan bir adamın peşine takılan, her gece onunla dolaşan aksak patili o köpeğin her seferinde bana o aksayan patisini uzatmasından büyük bir üzüntü duyuyorum. Belki şehir hayatında yaşayan insanlar için bütün bunlar biraz fazla ayrıntı ama ayrıntılara bakmadan şehir hayatı bence çok sıkıcı.
https://www.facebook.com/haysev eğer benim gibi düşünüp harekete geçmek isterseniz ilanları burdan takip edebilirsiniz.
Ya da bugün, mahallenizdeki hayvanları fark etmeyi deneyebilirsiniz.
Mutlu günler.
