Gördüğün gibi o ben değilim, dedi.
Kendi başına orda donup kalmış neyin mücadelesini veriyordu kim bilir. Akıl okuyamamak bizi kör ediyor, bütün hayatımız çarptığımız insanlar ve vücudumuzdaki morluklardan ibaret. Kuantum mekaniği gibi, sadece mikroskobik dünyada değil, koca ayaklı dev insanların dünyasında da bu değişmeyen bir gerçek. Bir muallağın canlı yaşamındaki tek gerçek olduğunu bilmek biraz garip. Çünkü insanların hayatı hep şöyle başlamaz mı : "benim doğrularım, benim gerçeklerim, benim inançlarım...." insanlar subjektif görüşler üzerine koca bir hayat inşa ediyor. Sonra... sonra yıkılır tabi, neden yıkılmasın. Bir diğerinin bence'leri kafanı karıştırmıyor mu sanki...
Ben, ne yapacağımı pek bilemiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder