21 Ekim 2010 Perşembe

şimdi

belki gerçekten de öyle değildir, ne bileyim... belki gerçekten de öyle hissetmiyorsundur, anlıktır abi. belki geçer.

işittiğim bu sözler ile aramdaki bağın ne olduğunu bugün bile bilmiyorum. bana mı söylenmişti? ben mi söylemiştim? yoksa sadece kulak misafirliği mi...

tamam, kabul ediyorum. hayatımın bir dönemini sarhoşken geçirdim. şu an geriye baktığımda atladığım koskoca bir hendek gibi duruyor. deve olduğum halde...

ne bileyim, şu an daha mı olgunum sanki. evimde her şeyin düzenli olması artık bir şeye mi işaret? iyiye mi?

ne bileyim, gece raftan bir kitap çekip okumak, huzurlu mu artık?

eskisini hatırlamıyorum.

yenisi sadece "şimdi". şim-di. 2 heceli olmaması gereken bir sözcük. şimdi... yanından hızla geçen bir motorsikletin çıkarttığı şiuvv.. sesi gibi, şimdi. şimdi tek başınayken çok yalnız.

Hiç yorum yok: