Kapı açıldı, içeri bir dev girdi. Onunla beraber ırmağın bütün kokuları da içeri doldu.Kimse kıpırdayamadan dev bir sandalye alıp ikiye böldü, korkmuş müşterileri bir köşeye kovaladı. Dehşet içindeki üç şarkıcı ayağa kalkmıştı, yağmur altındaki cezayir menekşeleri gibi duvara yapışmışlardı, dev elindeki sopaları sallıyor, tehditler savuruyordu, öldürecekti...
Ama son anda tempo tutup usul usul bir şarkı mırıldanmaya başladı: " Gri güvercin, neredeydin?" Evet sakin sakin şarkı söylüyordu... Şarkısı bitince kırık sandalyeyi elinden bıraktı, garsona zararı ödedi: kapının aralığından geri dönüp hala şok geçiren müşterilere " Beyler, ben cellat yardımcısıyım..." dedi. Sonra çekip gitti, sefil ve düşünceli, belki de geçen yıl Holesovice mezbahasında beni bir köşeye çekip gırtlağıma bıçak dayayan oydu, sadece cebinden bir kağıt çıkarıp Ricany'deki bir dilberin şerefine dizeler okumuştu... Sonra özür dilemişti, yapıtlarını dinlemeleri için insanları zorlayacak başka bir yöntem bilmiyormuş....
Gürültülü Yalnızlık, Bohumil Hrabal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder